Eten op Straat in Hanoi ~ Streetfood

1391619769518_resized_1De grimas en de opgetrokken wenkbrauw van de beste man die langs de weg een kop thee zit te drinken impliceert dat mijn ‘gedag zeggen in het Vietnamees’ nog de nodige oefening vergt. Hij reageert overigens met een enthousiast en eveneens bijna onverstaanbaar ‘Happy New Year’. Bij onze aankomst in Hanoi was namelijk net ‘Tet’ gaande, wat zoveel betekent hier als het Chinese nieuwe jaar dat gevierd wordt. Voornamelijk met het drinken van veel rijstwijn, zo bleek later.

Hanoi is een grote stad in het noorden van Vietnam. De stad is in mijn optiek het best te omschrijven als een vloeiend georganiseerde chaos. Bij aankomst compleet overweldigd door de onnoembare hoeveelheid scooters en brommers en door het toeterende geluid voor een al dan niet geldigde reden. Je beweegt je erdoorheen met een verwondering dat er niet op elke hoek van de straat een ambulance wonden aan het likken is. Na een paar dagen echter stap je net als alle anderen de weg op, rood stoplicht of niet, en ervaar je dat wanneer je maar geen onverwachte capriolen uithaalt het indrukwekkende verkeer zich soepel om je heen beweegt. Het alternatief is overigens dat je de weg überhaupt niet overkomt, dus dat leer je vrij vlot af kan ik je vertellen. De organisatie van stroom/telefoon e.d. lijkt eveneens een complete chaos.. maar, zo bleek, blijkbaar valt ook daar gewoon prima mee te werken!vierant electricien

Een synoniem voor de stad Hanoi moet, buiten de georganiseerde verkeerschaos, bijna wel ‘streetfood’ zijn. Overal waar je kijkt zie je eten, mensen die eten of mensen die eten voorbereiden voor de komende maaltijd. Een feestje voor mij, dat zullen jullie begrijpen..

Gaan jullie mee op pad? En vergeet niet.. al de toeters zijn niet voor jou bedoeld, of misschien ook wel maar dat lost zich dan ook wel weer op.. Geen onverwachte bewegingen, dan komt het allemaal goed!

We beginnen de dag met een Yoghurt-coffee. Ik weet het, het klinkt niet alsof je er warm voor zou lopen maar het is verrassend smakelijk én fris. Een laagje sterke Vietnamese koffie wordt over verse yoghurt heengeschonken, dat meng je wat door elkaar en nuttig je vervolgens met uitzicht op het Hoan Kiem Lake, centraal gelegen in het midden van de stad. Genietend van de aanblik hoe jonge kinderen, ‘sportende’ ouderen en stelletjes op een scooter eveneens een plekje vinden rondom het meer. Mocht de koffie met yoghurt je wat tegen staan is een veel gedronken alternatief hier overigens koffie met gecondenseerde melk. Juist, dat goedje waar ik me eerder niet al te lovend over uitliet in bet overigens heerlijke (en foute) recept om zelf Baileys te kunnen maken.vierkant yoghurt

We gaan door naar de lunch, een van oorsprong uit Dalat afkomstig gerecht, Bánh Tráng Trôn. Als je vanaf het westen van het meer de Bâo Kháhh richting de Hàng Trông uitloopt loop je tegen diverse stalletjes aan. Gedwongen zittend op een mini krukje, zelfs voor mijn toch bescheiden lichaamslengte van zo’n 1.72 aan de lage kant, en al etend met veredelde saté-prikkers die dienen als bestek maken het alleen maar meer charmant. Het betreft een gerecht met rijstpapier, julienne (fijngesneden reepjes) van groene mango of papaya, kwarteleitjes, beef jerky, gedroogde krab, verse kruiden als munt en koriander en een erg fijne dressing van o.a. limoen, chili en azijn. Wat voor ons een lunch gerecht is wordt door vele studenten hier overigens als niet meer dan een snack gezien. Heerlijk met een kop (verse ongezoete) ijsthee!1391619769518_resized_1

Nadat de lunch net achter de kiezen is gaat men zonder moeite door naar één van de vele cafés waarvan de meest charmante eveneens kleine krukjes hebben als zitplek. Een kop koffie of thee wordt terugkerend vergezeld door het nuttigen van zonnebloempitten. Massaal worden er pitten genuttigd en weer uitgespuugd en uur na uur worden de straatjes en cafeetjes opnieuw schoon geveegd. Dit lijkt overigens meer een tijdverdrijf dan een daadwerkelijk vullende aangelegenheid. Desalniettemin roept het dagelijks terugkerende sociale aspect van het eten een dikke glimlach op.vierkant

‘Pho’ is een ander veel gegeten gerecht. Een voornamelijk met noedels gevulde kippensoep met verse bouillon. Waar ze hier met gemak deze soep naar binnen werken, kreeg ik het gevoel dat er een soort tovertruc gaande was waardoor bij iedere hap die ik nam de hoeveelheid noedels verder leek toe te nemen. Desalniettemin zeker een gerecht wat het proberen waard is in Vietnam. Of sterker misschien wel, als je geen Pho op hebt, ben je eigenlijk niet in Vietnam geweest.vierkant pho

Het beste van vandaag heb ik voor het laatst bewaard. De egg coffee. Ik weet het, het klinkt zo mogelijk nog minder aantrekkelijk dan de koffie met yoghurt maar niets is minder waar. Misschien kan de gedachte aan een soort vloeibare vorm van Tiramisu de opgetrokken neus weer wat bij je in laten dalen. Zonder twijfel de lekkerste variant kun je krijgen bij Giang cafe. Handig om het adres te weten want van buiten lijkt het niet meer dan een voordeur van een woonhuis, je kunt Giang cafe vinden op Nguyen Huu Huan nr. 39. Ga voor de warme egg coffee met rum… te fijn.

Later meer streetfood!!
Vierkant egg coffee

 

En wat dacht je hiervan?

4 Responses to “Eten op Straat in Hanoi ~ Streetfood”

  1. C says:

    Jaaaaa! De eerste comment :) Ben even een inhaalslag aan het maken ;) Liefs

  2. Kimber says:

    Nu krijg ik meteen weer zin om terug te gaan naar Hanoi! Wat een heerlijke stad is dat toch en het eten is zo lekker. Fijn artikel!

    • Elize says:

      Hey! Wat leuk dat je n reactie achter laat! Ik vond Hanoi ook echt heel erg fijn! Ben je er recent geweest? Als je de egg coffee nog niet op hebt niet je terug… vervelend zou dat zijn hè? ;)

Leave a Reply

“Happiness quite unshared can scarcely be called Happiness; it has no Taste.”

© Copyright Eat Cook Love and Travel – Blog