Kip met Mineola, Venkel en Ouzo ~ Dronken kippenbouten

Kip met mineola

Mijn enige ervaring met Griekenland tot dusver is een éénmalig bezoek aan Kreta zo’n 8 jaar geleden. Mezelf ver gehouden van Starbeach, de ‘Friet van Piet’ en de ‘Frikandel van Nel’ (of zo) in Chersonissos maakt dat er overigens geen gegronde reden is waarom ik nog geen nieuw bezoek aan Griekenland heb gebracht. Ik herinner me een klein plaatsje ergens aan de kust.. een knus straatje aan het water, muren vol met kleurrijke bougainvillea, naast een knalblauwe lucht ook knalblauw water en inktvissen aan de waslijn. Ja, je leest het goed, inktvissen aan de waslijn. Zo uit de zee hangen ze te drogen in de zon alvorens ze supervers op je bord verschijnen samen met allerlei heerlijke verse kruiden en groentes.

KretaOp een andere dag, rijdend door het binnenland, stond daar een man – ik zou zweren dat het Ted de Braak zelf was – zijn alcoholische versnaperingen te verkopen langs de kant van de weg. Zelf ongetwijfeld al meer genuttigd dan hij nog op zijn tafel had staan liet hij ons het goedje proeven. Sowieso nog niet gewend aan alcohol destijds vrees ik dat ik het al proestend heb uitgespuugd. Het was niet zo lekker, vond ik overigens niet als enige.

Als een soort nobele daad toch een klein flesje gekocht destijds wat waarschijnlijk ergens in de gootsteen is verdwenen of als schoonmaakmiddel is gebruikt..

Een ander, wél lekker, drankje wat ook uit die contreien komt is ‘ouzo’. Voor mij persoonlijk overigens te sterk om zo te drinken (op een incidentele gelegenheid een slokje na), maar in sommige gerechten is het ook heerlijk, zo bleek!  Ouzo wordt in koperen ketels gedistilleerd uit een combinatie van alcohol, anijs, steranijs, kardemom, maïs, engelwortel, lindebloesem en koriander [bron]. Sinds 2006 is de naam Ouzo door de EU beschermd zodat niet iedereen hun drankje zomaar Ouzo mag noemen.

Hieronder een gerecht, een tikkeltje aangepast, uit het overheerlijke kookboek Jeruzalem van Ottolenghi. Een gerecht met Ouzo. En Kip, Venkel, Mineola en heerlijke kruiden.

kip met minneola

Het recept: Dronken Kip (Kip met Venkel, Mineola, en Ouzo)

Ingrediënten:

Voor de Marinade:

  • 0,7 deciliter ouzo
  • 3-4 eetlepels olijfolie
  • 3 eetlepels vers geperst sinaasappelsap
  • 3 eetlepels citroensap
  • Peper en Zout
  • Rest:
  • 2 biologische kippenbouten
  • 2 venkelknollen
  • 4 (bij voorkeur biologische) mineola’s mét schil.
  • 1 el verse thijm
  • 2-3 tl anijszaad
  • Peper en Zout
Bereidingswijze:

1. Meng de ingrediënten voor de ‘marinade’ in een kom met zout en peper naar eigen smaak. Roer dit door elkaar en laat het staan.
2. Snij alvast 1 Mineola in plakken en bedek daarmee de bodem van een Ovenschaal. Snij vervolgens de Venkel in stukken en verdeel het over de laag mineola’s.
3. Verwarm de oven voor op 220 graden Celsius.
4. Leg hier de kip bovenop met de rest van de Mineola’s in plakken. Sprenkel de eerder gemaakte marinade eroverheen en zorg dat je het over alles heen sprenkelt. Strooi er vervolgens verse thijm en anijszaad overheen.
5. Zet de kip 45-60 minuten in de oven. De marinade/dressing is dan ook wat ingekookt en kun je gebruiken als een soort saus/jus.

Eet Smakelijk!

Kip met mineola

En wat dacht je hiervan?

6 Responses to “Kip met Mineola, Venkel en Ouzo ~ Dronken kippenbouten”

  1. annemieke says:

    Ziet er lekker uit en volgens mij erg simpel en snel te bereiden. Dat is ook wel eens makkelijk.

    • eatcooklove says:

      Hey :) Is inderdaad heel simpel; de oven doet al het werk! Ideaal, me dunkt. En die mineola’s waren echt niet te versmaden, zo lekker! De venkel ook trouwens, sowieso goed natuurlijk.. venkel en sinaasappel en dan malse kip. Liefs

  2. Caroline Brouwer says:

    Deze zet ik meteen op mijn to do lijstje! Ziet er ook erg lekker uit.

  3. Wilma Walraven says:

    Onze voeten hebben tijdens onze reizen vaak in dezelfde landen in de aarde mogen wroeten.
    Alleen in een andere tijdsdimensie… 1981
    Kreta… ik ging erheen om de beruchte Samariakloof te bedwingen, waarom omdat ik eindelijk de 50km van de avondvierdaagse als ‘vrouw’ mocht gaan lopen.
    Kreta, in mijn tijd stonden er amper hotels, en eten deed ik op de stoep met een local.
    Deze vroeg me wat ik wilde eten , en wederom met handen en voeten dacht ik simpelweg te hebben uitgelegd: doe maar een omeletje.
    Ik lust werkelijk van het hele varken zou mijn vader hebben gezegd, maar daar is ter plekke mijn trauma voor feta geboren.
    Een omelet kwam eraan hmmm lekker dik dacht ik… ik nam een hap door bijna 3 cm dikke feta.
    En dan hoor ik in mijn achterhoofd een stem: je moet alles proberen, en als je iets niet lust dan zeg je.
    Ik vind dat niet zo lekker maar nooit, ik vind dat vies, ik kon geen woord uitbrengen en at braaf door.
    Terwijl hap slik weg thuis echt niet door de beugel kon, viel het waarschijnlijk door mijn… kaaskop niet op.
    Was zo nuchter als maar kan, en als ik heel heel eerlijk ben, zou op dat moment dronken van geluk zijn geweest van Piet zijn friet.

    P.s en nee het is nooit meer goed gekomen tussen de Griek en mij…
    maar met het aankomende mooie weer wil ik dat zomerse recept best een kans geven.
    Ogen dicht, krekels die zingen… (h) ouzo het leven is mooi!

    • Elize says:

      Haha.. ik zie je bijna zitten Wilma :-) Ook wij hebben destijds wel wat aan Feta genuttigd inderdaad, maar geen centimeters dikke plakken! Wellicht heeft je gezichtsuitdrukking destijds toch invloed gehad op de porties die ze hedendaags serveren ;-)

      Liefs!

Leave a Reply

“Happiness quite unshared can scarcely be called Happiness; it has no Taste.”

© Copyright Eat Cook Love and Travel – Blog