Onthaasten ~ Kip met Citroen en Knoflook uit de Oven

Kip-knoflookcitroenthijm
Direct naar het recept
Het is buiten fris. Fijn fris. Prachtige luchten, paarskleurende kleine wolkjes aan de lucht net voordat ze zon het voor gezien houdt aan het einde van de middag. Een waar feest en spektakel!

Prachtig weer om overdag te genieten van de gezonde frisheid en de aangename warmte van de zon die er stiekem tussendoor komt op je huid. Van die momenten waarop je heel even de illusie hebt dat de lente is aangebroken; tot je de hoek om gaat dan. Daar heb je namelijk weer wind tegen en is het als vertrouwd koud. Prachtig weer om aan het einde van diezelfde middag de warmte binnen op te zoeken en je huis zich te laten vullen met heerlijke geuren; geuren waar je helemaal niet veel voor hoeft te doen.

Onthaasten. ‘No Spang’. Slow cooking is IN, geloof ik dan. Misschien is het al weer uit namelijk. Het overkomt me wel vaker dat ik eindelijk iets goed en wel heb ontdekt, me vooral ontzettend hip voel, en ik er vervolgens al snel en subtiel op wordt gewezen dat het ‘echt zó 2012’ is. Gelukkig maakt me dan weer niet zoveel uit.

Maar goed, onthaasten dus. De tijd nemen voor iets. Op zich is dat vrij relatief in het deel van de wereld waar wij leven. In Suriname, daar is ze weer, heb ik wel wat mooie lessen onthaasten geleerd. De fraaiste anekdote is misschien wel de volgende;

In Suriname rijden bussen zonder dienstregeling en afhankelijk van of de eigenaar van de bus een heel ernstige of een gewone kater heeft en dus wel of geen zin heeft om te rijden (ja ja, ik generaliseer, maar dat mag want ik hou van Suriname). Dit betekent dus dat de kans bestaat dat je anderhalf uur moet wachten op een bus, die bus vervolgens vol blijkt te zitten en je dus inderdaad misschien wel nog een keer anderhalf uur moet wachten. Je kunt je heel erg druk maken; wat men in Suriname overigens niet echt gewend is, maar dan heb je er vooral zelf een heel nare tijd. En dat wil je niet. Dus geef je je er aan over. Het is zoals het is. Dus je wacht.

De busjes in Suriname, niet rijdend op benzine maar op de muziek van Bob Marley, bestaan uit twee rijen; één rij met 1 stoel en één rij  met 2 stoelen naast elkaar. In het gangpad ertussen klap je een stoeltje uit als de rest van de plekken bezet zijn. De bussen die stoppen op een moment dat je op het rode knopje (of elke willekeurige andere kleur) drukt; dus niet op vaste plekken. En net als geen haltes, is er ook geen dienstregeling; je staat gewoon langs de weg en je steekt je hand op als je mee wilt. Wanneer je je in Nederland het snot voor de ogen rent en je net in staat bent op tijd te arriveren bij een bijna wegrijdende bus, is een chauffeur in een goed humeur wanneer hij voor je stopt. In Suriname daarentegen is het gewoon een bus te laten wachten op jou, terwijl je met een snelheid van 1 km/uur nonchalant aan komt wandelen. Wat tevens verwonderlijk is, is dat wanneer er net iemand is uitgestapt, de bus weer begint met rijden er wéér op het stopknopje gedrukt wordt zodat de bus 10 meter verder opnieuw tot stilstand komt om iemand uit te laten stappen… ! En, let wel; de bus zit dan vol; het gangpad is bezet. Dat kan dus betekenen dat iemand helemaal achterin de bus eruit wil waardoor dientengevolge iedereen die daarvoor zit er ook uit moet. En er weer in. En na 10 meter dus opnieuw.

De grootste grap is dat je je er aan over geeft daar. Je accepteert je lot. Hier zou het irritatie oproepen, zou je zeggen: ik loop dat laatste stukje wel gewoon. In Suriname niet. Vooral niet te veel doen (Vast ook daarom dat zo’n beetje de halve Surinaamse bevolking suikerziekte heeft, dood aan stress gaan ze daar niet namelijk).

Maar in het kader van ‘slow cooking’ dus… En eenvoudiger kan ook niet.

Het recept: Kip met Citroen en Knoflook uit de Oven

Men neme een grote biologische kip of biologische kippenpoten (grote). Smeer de kip in met olijfolie. Vervolgens snij je twee citroenen in totaal 16 stukjes en die verdeel je samen met de kip over de ovenschaal. Neem een bol (ja een bol) knoflook en verdeel de tenen eveneens over de ovenschaal samen met wat takjes rozemarijn of thijm. Vervolgens zet je de ovenschaal op 120 graden in de oven.

2-3 uur laten staan (de huid moet knapperig, gekleurd ogen en de kip moet natuurlijk gaar zijn, het vlees komt los van het bot) en om de 30-45 minuten schep je het vocht (citroensap wat uitloopt, de olijfolie en het vocht van de kip) over de kip heen. Hierdoor wordt de huid lekker knapperig.

That’s it. Lekker met sperziebonen of geroosterde groentes die je er de laatste 30 minuten bij kan zetten.

Dezelfde kookstrategie kun je overigens toepassen bij lamsschouder. Lekker is om de oven dan nog lager te zetten; 80-90 graden. Het kookproces duurt dan echt een uur of 7-8. Het resultaat is echter wel prachtig!

Ingrediënten:

  • Biologische hele kip of grote kippenpoten
  • 2 citroenen
  • Bol knoflook
  • Olijfolie
  • Rozemarijn of thijm
  • Peper en Zout

De foto is gemaakt door Kathryn Hill

En wat dacht je hiervan?

Leave a Reply

“Happiness quite unshared can scarcely be called Happiness; it has no Taste.”

© Copyright Eat Cook Love and Travel – Blog