Saté..

Een aantal jaar geleden inmiddels alweer, had ik het heerlijke voorrecht om te wandelen door een plaatsje dichtbij Awarradam, diep in de oerwouden van Suriname. Een prachtige plek die slechts te bereiken is met een vliegtuigje voor zo’n veertien personen die in Paramaribo (echt waar) uit de hangar geduwd werd en in Awarradam op niet meer dan een grasveld landde. Ontzettend sympathiek, zo leek het, toen heel het dorp uitgelopen was voor de aankomst van het vliegtuig.. al snel bleek echter dat mét ons in het vliegtuig ook zekere hoeveelheden Parbo-bier (onder andere) werden vervoerd.. Dat stemde nóg vrolijker dan onze komst haha.

Maar goed.. die wandeling dus. Op zo’n tikkeltje genante tocht door een dorpje om de ‘cultuur’ op de snuiven mochten we een handeling aanschouwen waarvan ik me afvroegen of de beste dame het in het dagelijks leven daadwerkelijk ook wel eens uitvoert; pinda’s stampen. Een grote uitvoering van onze vijzel met daarin verse pinda’s werden fijngehakt tot pindakaas. Toen wij ons enthousiasme over de overheerlijke pindakaas uitte door te vragen of we een pot konden kopen zuchtte de beste vrouw echter zo diep, dat we het vermoeden hadden dat dit stiekem niet haar dagelijkse bezigheid was..

Maar dat het de beste Pindakaas ooit was, dat moet gezegd! Wellicht dat het gegeven dat we hongerig, uitgedroogd en bezweet waren daar in de 40 graden wel íets aan de smaakbeleving heeft toegevoegd, maar iets wat zo voor je ogen van pure producten wordt gemaakt, blijft bijzonder. (En de context van een waar paradijs, helpt!)

Pindakaas.. pindasaus.. saté. De link is snel gelegd. Hier! Een favoriet gerecht in vrijwel alle eetcafé’s, en vooral mannen schijnen een zekere voorkeur te genieten voor deze zaligheid. Echter, van oorsprong heeft saté vrij weinig te maken met hoe velen van ons het associëren in ons hoofd met flinke stukken kip aan een stokje met een ‘kwak’ bruine saus erover. In België zelfs, toch vrij dichtbij, kwam ik daar een keer pijnlijk achter toen ik hoopte op saté en pindasaus en slechts verbrande kip met een ondefinieerbare soort saus kreeg..

Saté komt van oorsprong uit Indonesië waar het ging om ‘vlees of vis op een stokje’. Niet om onze pindasaus.. ‘Saté’ in Nederland wordt helaas vaak genuttigd vanuit een plastic bakje.. of nog erger, zo’n zakje… Zonde, als je het mij vraagt. Want het is heel eenvoudig zelf te maken. De Nederlandse variant dan hè.. gewoon die ordinaire kip met pindasaus.

Voor de fanatiekelingen onder ons raad ik aan een zak met pinda’s te kopen en de pinda’s zelf fijn te stampen.. ik heb de diepe zucht van de beste vrouw hierboven beschreven nog op mijn netvlies staan, dus ik begin er niet aan. Pindakaas, liefst met nootjes er nog in, voldoet prima. Vleeskeuze is een kwestie van smaak, kip is een lekkere optie, maar varkenshaas of Tofu zijn ook goede mogelijkheden. (Dit was mijn bijdrage aan de vegetarische keuken…). Zelf marineer ik het vlees bij voorkeur van tevoren in wat ketjap, knoflook(sorry omgeving, het is gezond..), verse gember en een klein beetje citroensap. Het blijft het lekkerst om het vlees te grillen, maar bakken kan natuurlijk ook gewoon.

Voor de saus doe ik zelf niet meer dan pindakaas mengen met wat gewone melk en wat kokosmelk, een beetje ketjap manis, wat chilisaus en wat sambal. Simpel. Smaakvol. Naar smaak kun je knoflook en gember toevoegen. Hoeveelheden kan ik niet zeggen, want dat hangt echt af van je smaak. Afhankelijk van of je van zoeter (chili-saus), zouter (ketjap) of pittiger (mmm, sambal) houdt kun je zoeken naar je eigen perfecte balans.

Ingrediënten:

  • Vlees/Tofu
  • Voor de marinade: ketjap, knoflook fijngesneden, gember fijngesneden, citroensap
  • Pindakaas (of verse pinda’s ; – ))
  • Melk/kokosmelk
  • Ketjap
  • Chili-saus
  • Sambal

Eet smakelijk!

 

En wat dacht je hiervan?

Leave a Reply

“Happiness quite unshared can scarcely be called Happiness; it has no Taste.”

© Copyright Eat Cook Love and Travel – Blog