Snurkerssymfonie op weg naar Sapa

20140207_110701-1_resized-1Al ware het aangestuurd door een volleerd dirigent vormt het gezelschap in de nachttrein op weg naar Sapa een ware symfonie. Kort nadat buurman Bolderbast zijn – op bas niveau – Hhhgggggggggg heeft afgerond gaat buurvrouw Bolderbast verder met een op alt-hoogte hgggggggg wat terugkerend wordt afgesloten met een geruststellende Tssssssssss. Meneer en mevrouw, afkomstig uit Sapa, blijken beter tot het produceren van deze snurk-symfonie in staat dan tot een glimlach.

Dit alles speelt zich af terwijl ik in mijn hoofd een terugkerende mantra herhaal: ‘ik hoef niet te plassen, ik hoef echt niet te plassen, echt niet, nee ik hoef echt echt niet te plassen’. Wel, je begrijpt, na nog geen half uur moest ik plassen. De details ten aanzien van het toilet wil ik vooral jullie netvlies niet aan doen overigens maar het gegeven dat het voelt alsof je in plaats van in n bed op een grote trampoline ligt waar een kind na een dag school zich op uitleeft draagt overigens ook niet bij aan de effectiviteit van mijn mantra ;). Maar goed, was op zich een geschikt moment, leek mij, om voor buurman en buurvrouw Bolderbast hun symfonie te doorbreken. Maar niets van dat, het waren ware professionals…20140207_110854_resized

Terwijl ik erg hard mijn best deed in slaap te vallen en de duisternis van de nacht zich aan ons voorbij trok in de trein ging om een uur of half drie in de nacht de telefoon van de buurman. In plaats het telefoontje weg te drukken leek het hem klaarblijkelijk wel een geschikt moment om de wereldpolitiek of zijn eten voor de volgende dag te bespreken. Vervolgens deed hij voor het gemak maar een lamp aan, ging hij iets met zijn telefoon doen wat vervolgens keer naar keer dezelfde zin produceerde. Wellicht werd hij gecomplimenteerd door zijn telefoon om zijn Pacman-kwaliteiten. Of sprak zijn moeder hem toe.. Mijn Vietnamees is ook niet meer wat het geweest is :)

Vanuit het drukke, chaotische maar desondanks heel soepel lopende Hanoi (waarover later mee, want we gaan terug naar Hanoi na Sapa voor een Urban Cookig Class, Hoi Hoi!) naar Sapa. Bergen krijgen vorm door de verschillende terrassen en de laag hangende wolken. Prachtig beeld! Rondom Sapa wonen nog diverse bergvolken die naar oude tradities leven. Wat zowel hier als in Hanoi opvalt is de rol van eten. Dag na dag, ieder uur zie je overal kokende en etende Vietnamezen.

Voor nu hier even bijkomen van de nachtelijke trip. Genieten van de rust en de natuur de komende dagen voor we ons weer in de fijne drukte van Hanoi storten! P.s. mam.. ter geruststelling; de chauffeur op de trip van Lao Cai had slechts een lichtelijk suïcidale rijstijl ;)
20140207_101747-1_resized-1
20140207_075141_resized_1
20140207_101815-1_resized
20140207_074346_resized_1

Heb je deze al gelezen?

9 Responses to “Snurkerssymfonie op weg naar Sapa”

  1. Suus says:

    Wat een geweldig verhaal en prachtige foto’s. En fijn een internationale mantra: ik hoef niet te plassen, ik hoef niet te plassen.

    Houd ons vooral op de hoogte, ik geniet zo met jullie mee.

    Liefs Suus

    • eatcooklove says:

      Zo komen jullie de winter ook door in jullie comfortabele bedden ;) leuk dat je n berichtje achter laat!!

      X

  2. neeltje says:

    Beste Elize,

    ik kan je adviseren altijd!!oordopjes meenemen.;))Veel plezier in Sapa

    liefs Nellie

  3. annemieke@klink.biz says:

    heerlijk om te lezen vanauit een lekker bed. geniet van Sapa

    • eatcooklove says:

      Haha… elk voordeel zijn nadeel ;) nu gelukkig en n fijn bed en n prachtig uitzicht! Liefs voor Iedereen, knuffel voor de meiden!

    • eatcooklove says:

      Ps. Ik heb de boze buren Nog wel de Holland foto’s laten zien! En de Hmong meisjes genieten vd pepermuntjes hier ;)

  4. Simone says:

    O god ja die nacht trein. Drama… Bij ons was het al niet veel beter en het was warm!!! Om dan vervolgens ijskoud in Sapa aan te komen. Ach je moet we wat voor over hebben toch? ;) Geniet nog even!

    • eatcooklove says:

      Ha Simone, ben wat later met mijn comments afwerken.. excuus :)

      De treinrit terug was, vnl door het leuke gezelschap van n jong stel uit Sydney een stuk aangenamer! De airco ging bij ons uit, waarschijnlijk omdat het soort van winter is hier. Gelukkig want met die airco t eerste stuk aan was t idd superkoud! En ach. Sapa was prachtig dus dan neem je dit soort dingen voor lief.. Nu weer in Hanoi. Weer op ontdekking! Groetjes Elize

Laat een bericht achter:

“Happiness quite unshared can scarcely be called Happiness; it has no Taste.”

 

© Copyright Eat Cook Love and Travel – Blog