Zwarte Eieren in Hakone

DSC_1231

De combinatie van zijn reislust en het gegeven dat hij graag (en lekker) kookt was de reden dat ik niet twee keer dacht om ook Tom te vragen een stukje te schrijven voor de FoodJourney. Al twee keer eerder deelde hij een lekker recept op eatcooklove, en deze keer neemt hij ons even mee naar het Verre Oosten. Laat je verrassen door het culinaire Japan.. en misschien ben je dan voor deze ene keer blij dat er vandaag geen recept gedeeld wordt! (Tip: neus dicht! :) )

Zwarte eieren in Hakone

Op reis in Japan, sowieso een land van bijzonder eten, ondefinieerbare gerechten en culinaire hoogstandjes, belandde ik in Hakone. Dit stadje in de bergen, een kleine 100 km ten westen na Tokyo is een voor Japanners toeristische uitvalsbasis in hun drukke bestaan. Ook als reiziger even een omschakeling nadat een aantal dagen Tokyo je totaal heeft doen moeten schakelen tussen Japanse gestructureerde chaos, traditionele Shinto en de combinatie met technologische cultuur. Vervolgens beland je na een supersnelle treinreis in een bergachtige, rustige omgeving in Hakone waar ik overnacht bij een Japans echtpaar in huis, een minshuku. Geen Engels, alleen Japans en eten wat er op dat moment door het echtpaar ook gegeten wordt. Dit eerste avondmaal was, zoals vrijwel ieder gerecht in Japan, heerlijk! Zittend op je knieën aan een tafeltje aan de tonijn, zalm, rijst en uiteraard Miso.

 

DSC_1236

DSC_1235

DSC_1234

DSC_1227

Maar de traditionele, culinaire verrassing kwam een dag later toen ik me opmaakte om de bergen in te gaan. Met verschillende soorten vervoer lieten ik me de bergen invaren, doorrijden en omhoog takelen tot een onmiskenbare geur gedachtes deed afdwalen naar een eerdere reis, IJsland. De geur van zwavel duidt op vulkanisch gebied en de rook die opsteeg uit de heuvels deed het vermoeden inderdaad bevestigen. Dit was Ōwakudani, een vulkanische grond met kokende modder, rokende grond en die bekende geur. Je moet dit meemaken om te herkennen. Het laatste waar je, je neus dichthoudend, aan zit te denken op zo’n moment is eten. Alles wat je mond zal passeren, zal vermengen met de geur van zwavel. Niet de meest fijne combinatie. Althans, volgens nuchtere Hollanders wellicht. Want Japanners weten deze omgeving te combineren met zo ongeveer wel het laatste gerecht waar je op dat moment zit te wachten. Gekookte eieren! De geur van zwavel nadert de lucht die rotte eieren afgeven, echter weerhoudt dat de Japanner er niet van de kokende modder te gebruiken als natuurlijke bron om je eieren in te koken. Het koken van normale eieren zorgt ervoor dat het onmiskenbare Kuro-tamago worden, compleet zwart uitgeslagen eieren. En dat koken gebeurt dus ook in grote getalen. Op bijna geautomatiseerde wijze worden eieren gekookt en via een kabelbaantje de berg opgetrokken om op het toeristische winkeltje verhandeld te worden aan hongerige Japanners die kennelijk totaal geen last hebben van de combinatie zwavelgeur en zwarte eieren. Wellustig worden de eitjes achtereenvolgens gepeld en opgegeten. Deze keer paste ik voor de eer, graag wilde ik de dag nog volmaken en meer van deze geweldige omgeving zien.

Tot zover een van de bijzondere culinaire ervaringen die Japan me opgebracht heeft. Hoewel ik buiten deze Kuro-tamago nog verder zou kunnen schrijven over visjes bij het ontbijt, aan een stok gebakken vissen op een kolenvuurtje en veel ander (overigens heerlijk) voedsel dat onlosmakelijk verbonden is aan dit interessante, schitterende land.

 

Meer lezen over Tom en zijn reisverhalen? Neem dan vooral  hier ook even een kijkje!

Meer FoodJourney?

FoodJourney

baguettesAan de hand van Nell mee naar Parijs.. in 1983! 

FilipijnenSchreeuwende Armoede en een Onbetaalbare Glimlach

Heb je deze al gelezen?

2 Responses to “Zwarte Eieren in Hakone”

  1. Wilma Walraven says:

    Bedankt voor dit al meelezende meereizende verhaal!
    Prachtig, tot op zekere hoge hoogte waar we al etende inderdaad moeten beschikken over een… ‘’ei-zersterke’’ maag.
    En al ben ik als reislustige ook heel wat gewend, zou ook niet… getikt zijn geweest.

    Graag tot de volgende wandeling in foodjourney.

    Liefs,

    Wilma

    • Elize says:

      Haha.. wat ben je toch een tovenaar met woorden Wilma! :-) Ik vermoed dat ik ook geen “ei-zersterke” maag zou hebben gehad! Toch bijzonder al die speciale (en soms eigenaardige) gewoontes in andere culturen..

      In de volgende wandeling gaan we mee aan jouw hand! Nu al zin in..

      Liefs

Laat een bericht achter:

“Happiness quite unshared can scarcely be called Happiness; it has no Taste.”

 

© Copyright Eat Cook Love and Travel – Blog